Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Μαρεγκάκια αφράτα! Για να κεράσετε στα γεννητούρια του μωρού σας!



        Πανεύκολο γλύκισμα για να έχετε στα παιδικά πάρτυ!



Πώς όταν λέμε στα μωρά ένα ωραίο παιδικό τραγουδάκι, ένα νανούρισμα κι’ αυτά αμέσως χαλαρώνουν, χαμογελούν ελαφρά, σχεδόν ανεπαίσθητα,… έτσι ευτυχισμένα κουνούσε  χεράκια και ποδαράκια ο μπέμπης καθώς άκουγε την ψαλμωδία της Κυριακάτικης Θείας Λειτουργίας.
 Τον είχε φέρει η μαμά του την Κυριακή που μας πέρασε στην εκκλησία.


 Ήταν ξαπλωμένος ήσυχα και  αναπαυτικά στο βρεφικό καροτσάκι με τη μεγάλη μπλε καλαθούνα να ισορροπεί πάνω στις τέσσερεις ρόδες.
 Οι πολύχρωμες υφασμάτινες κουδουνίστρες στρογγυλές σαν μεγάλα βραχιόλια, ήταν περασμένες στη σειρά και κρεμόταν πάνω από το πρόσωπο του μπέμπη.
 Πότε – πότε θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να δηλώσει ίσως την παρουσία του κλωτσούσε την λευκή, κεντημένη με γαλάζιες κλωστές πάνα, η οποία σκέπαζε ελαφρά τα ποδαράκια του.
 Αμέσως μετά ξεκινούσε να ασχολείται με τα χεράκια του. Τα δαχτυλάκια είναι η πρώτη του διασκέδαση, είναι σχεδόν δύο μηνών και σ’ αυτήν την ηλικία δεν ξέρει ακόμα πως είναι δικά του, δεν ξέρει πώς να τα κουμαντάρει!
 Του αρέσει όμως να τα παρατηρεί, τα στριφογυρίζει, είναι χαρούμενο γιατί του αρέσει το παιχνίδι! 


 Παίζει χορτασμένο και χαμογελά ευτυχισμένο στη ζεστή αγκαλιά της μαμάς του!
 Για τους γονείς του είναι τώρα το κύριο πρόσωπο του σπιτιού. Μέχρι δύο μήνες πριν ήταν ένα άγνωστο πλάσμα, τώρα όμως είναι μπροστά τους και φανερώνει εκπληκτικά γρήγορα το χαρακτήρα του και την προσωπικότητα του!

Για το χατίρι του ζωηρού μπεμπούλη, έφτιαξε με πολύ αγάπη η μαμά του λίγες ημέρες πριν γεννηθεί, μαρέγκες, μπισκότα, ζαχαρωτά κι άλλες πολλές λιχουδιές να έχει για κέρασμα στο καλωσόρισμα του!  
Όλα τα γλυκά ήταν τέλεια και υπέροχα στολισμένα!
 Οι μαρέγκες ήταν το κάτι άλλο! Εκπληκτικές!

 Θέλετε να διαβάσετε την συνταγή και να τα φτιάξετε κι εσείς σε γεννέθλια, παιδικά πάρτυ ή ονομαστικές γιορτές των παιδιών σας;
 Είναι πολύ εύκολη συνταγή απλά έχει μια μικρή καθυστέρηση στο χρόνο ψησίματος.
 Διότι χρειάζεται ψήσιμο η κάθε λαμαρίνα  1 ½ ώρα περίπου στους 90 βαθμούς!

Υλικά!

150 γραμμάρια ασπράδια αυγών (στο ένα αυγό το ασπράδι είναι περίπου 50 γραμμάρια)
Μια πρέζα αλάτι
150 γραμμάρια ζάχαρη άχνη
Χρώματα ζαχαροπλαστικής


Πώς τα φτιάχνουμε!

Σ’ ένα μίξερ τοποθετούμε το σύρμα και χτυπούμε τ’ ασπράδια των αυγών με το αλάτι, μέχρι ν’ αφρατέψουν.


Προσθέτουμε σε δόσεις σιγά -  σιγά την κρυσταλλική ζάχαρη.

Χτυπάμε για 8 έως 10 λεπτά ακόμα, μέχρι να διαλυθεί εντελώς η ζάχαρη, να γίνει το μείγμα αφράτο και να γυαλίσει.

Κατόπιν προσθέτουμε την άχνη ζάχαρη και χτυπούμε για ένα λεπτό ακόμα στο μίξερ.

Χωρίζουμε το μείγμα σε μπολ, αναλόγως πόσα χρώματα θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε.

Εμείς θέλαμε λευκά γαλάζια και μπλε, συνεπώς χωρίσαμε το μείγμα σε τρία μπολ.


Για να γίνει το μείγμα γαλάζιο προσθέτουμε 2 έως 3 σταγόνες χρώμα ζαχαροπλαστικής.


Για να γίνει μπλε προσθέτουμε 8 έως 10 σταγόνες χρώμα ζαχαροπλαστικής.


Ανακατεύουμε ελαφρά να πάρει χρώμα όλο το μείγμα.


Έχομε τρία κορνέ και βάζουμε σε κάθε κορνέ μύτες με σχέδια που μας αρέσουν.


 Γεμίζουμε το κάθε κορνέ με υλικό από διαφορετικό χρώμα και φτιάχνουμε τις μαρέγκες, σε αντικολλητικό χαρτί . 


Ψήνουμε στους 90 βαθμούς για 1 ½ με 2 ώρες περίπου, αναλόγως τον φούρνο.
 Εμείς χρειαστήκαμε 1 ½ ώρα.

Σας εύχομαι καλή επιτυχία!            

  Πολλές ευχές ξανά '' Να σας ζήσει το μωρό, να είναι χαρούμενο, ευτυχισμένο και υγειές!''    
            

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Μια ξεχωριστή σαλάτα με φασόλια!


                     Ένα υπέροχο,γευστικό, καλοκαιρινό πιάτο!





Ήταν ένα ζεστό πρωινό του Αυγούστου, με το μελτέμι στο Κρητικό Πέλαγος να έχει αγριέψει τη γαλήνια θάλασσα.
 Ο βοριάς φυσούσε στην αρχή σιγά και ύστερα σφύριζε δυνατά, μανιασμένα.
 Έβαλα να ψήσω τον καφέ μου, Ελληνικό διπλό, σκέτο χωρίς ζάχαρη και αφού τον σέρβιρα στην κούπα, βγήκα στο μπαλκόνι. Ακούμπησα πάνω στο γυάλινο τραπεζάκι τον ξύλινο δίσκο με τον καφέ και το ποτήρι του νερού.
 Στο λευκό φλιτζάνι (σουβενίρ από κάποιο ταξίδι στη Βιέννη) μου χαμογελούσε το νεανικό, ροδαλό πρόσωπο της πριγκίπισσας Σίσσης. Τα μακριά μαλλιά της στολισμένα με μικρά στρογγυλά λουλουδάκια πέφτουν καλοχτενισμένα στους ώμους, καλύπτοντας το εξώπλατο φόρεμα.
 Ο καφές άχνιζε πίσω από το πρόσωπο της Σίσσης και με καλούσε να τον απολαύσω πριν κρυώσει.
 Η θάλασσα στο βάθος όλο φούσκωνε και αγρίευε. Τεράστια αφρισμένα κύματα χόρευαν, παρασέρνοντας και κροταλίζοντας τα βότσαλα της ακτής.
 Πιο 'κει στον πύργο του ναυαγοσώστη, πάνω στον ιστό ήταν υψωμένη η κόκκινη σημαία, σημάδι ότι η θάλασσα δεν θέλει αστεία, δεν τα βάζουμε μαζί της όταν είναι αγριεμένη, δεν υπερεκτιμούμε τις δυνάμεις μας.
 Απλά περιμένουμε υπομονετικά να ησυχάσει, να γαληνέψει!


 Έτσι είχαν τα πράγματα εκείνο το πρωινό και αφού δεν μπορούσα να απολαύσω το κολύμπι στη θάλασσα, σκέφτηκα να καταπιαστώ με την καθαριότητα του σπιτιού και συγκεκριμένα των ντουλαπιών της κουζίνας.
 Άδειασα πρώτα τα τρόφιμα από τα ράφια για να καθαρίσω και να τα ταχτοποιήσω κατόπιν στη σωστή σειρά. Εκεί ανάμεσα στα ζυμαρικά και τη ζάχαρη, είχε ξεχαστεί ένα πακέτο φασόλια άσπρα ξερά.
 Στη διάρκεια του Χειμώνα τα έφτιαχνα φασόλια σούπα γιαχνί και πολύ μας άρεσαν!
 Τα έβαλα λοιπόν αμέσως να μουλιάσουν σε χλιαρό νερό και αποφάσισα ότι το μεσημεριανό γεύμα της οικογένειας θα ήταν μια υπέροχη σαλάτα με φασόλια και όχι μόνο!

             Μια σαλάτα special!

Υλικά!

500 γραμμάρια φασόλια ξερά
½  φλιτζάνι λιαστές ντομάτες
½  φλιτζάνι κάπαρη
1 πράσινη πιπεριά
150 γραμμάρια τυρί γραβιέρα Κρήτης ή τυρί φέτα
1 κρεμμύδι ξερό
½  ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
Αλάτι – πιπέρι

Σάλτσα! (dressing)!

½  φλιτζάνι ελαιόλαδο
¼  φλιτζανιού χυμό λεμόνι
Ξύσμα από ένα λεμόνι
1 σκελίδα σκόρδο λιωμένη
1 κουταλάκι του γλυκού μουστάρδα

Πώς το κάνουμε!

 

Στραγγίζουμε τα φασόλια από το νερό που μούλιασαν και τα βάζουμε σε μεγάλη κατσαρόλα με μπόλικο νερό, τόσο ώστε να τα σκεπάζει.
 Τα αφήνουμε να βράσουν σε μέτρια φωτιά μέχρι να μαλακώσουν περίπου για 1 ¼ έως 1 ½ ώρα. Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι στο τελευταίο δεκάλεπτο.
 Μέχρι να βράσουν τα φασόλια ετοιμάζουμε τα λαχανικά, τα πλένουμε και τα τεμαχίζουμε.

Εν το μεταξύ σε ένα γυάλινο βαζάκι, ρίχνουμε όλα τα υλικά της σάλτσας  και τα χτυπάμε ελαφρά.
Σε μια πιατέλα σερβίρουμε τα φασόλια και προσθέτουμε στολίζοντας το πιάτο, όλα τα υπόλοιπα υλικά μας!

Περιχύνουμε με το dressing και απολαμβάνουμε ένα υπέροχα γευστικό, καλοκαιρινό πιάτο!

Σας εύχομαι καλή επιτυχία!

    






              

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Ένα θαυμάσιο ορεκτικό από την Κρήτη! Ελιές ξιδάτες (ποικιλία καλαματιανή)




Περιδιαβαίνοντας κανείς την ενδοχώρα της Κρήτης θα δει παντού επιβλητικά, αιωνόβια δέντρα από ελιές!


 Αυτά τα γέρικα δέντρα με τα σκασίματα στους κορμούς και τις μεγάλες ή μικρότερες κουφάλες, στέκουν στη γη στερεωμένα γερά χιλιάδες χρόνια τώρα, αντέχοντας τους δυνατούς βοριάδες και τις καταιγίδες τους χειμώνες και προσφέροντας δροσιά κάτω από τα ασημιά, γυαλιστερά φύλλα τους τα ζεστά καλοκαίρια.
 Νιώθω δέος, νιώθω μικρή και ταπεινή, στη σκέψη, πόσοι άνθρωποι πριν από εμάς μάζεψαν τους ευλογημένους καρπούς τους , τράφηκαν με το λάδι τους, άναψαν το καντήλι στις εκκλησίες,  καλλιέργησαν τη γη τους, κάθισαν να ξεκουραστούν στον ίσκιο τους, κι αυτές εκεί ακούραστα, σεμνά και αγέρωχα να προσφέρουν από γενιά σε γενιά.

Υλικά!

5 κιλά ελιές 
5 λίτρα νερό
500 γραμμάρια αλάτι χοντρό θαλασσινό
500 γραμμάρια ξίδι κόκκινο από κρασί
500 γραμμάρια ελαιόλαδο
4-5 φύλλα δάφνης
1 ματσάκι θρούμπι ή ρίγανη

Στην κορφή του λόφου, δίπλα στο ξωκλήσι του προφήτη Ηλία ανάμεσα στα δέντρα με ''λιανές ελιές''
 (ποικιλία Κορωνέικη) υπάρχει ένα μικρό δέντρο φυτεμένο πριν πενήντα χρόνια περίπου με ποικιλία καλαματιανή.
 Κάθε Νοέμβριο, όταν οι μικρές ελίτσες έχουν πια μεγαλώσει και το φανταχτερό τους χρώμα από πράσινο γίνεται μωβ ως βαθύ μελιτζανί, τότε τις μαζεύουμε απαλά με τα χέρια μας, μια-μια ξεχωριστά προσέχοντας να μην τις χτυπήσουμε.
 Αργότερα στο σπίτι, διαλέγουμε τις πιο μεγάλες που δεν έχουν τραύματα από δάκο (ο μεγαλύτερος εχθρός της ελιάς) και τις πλένουμε.


 Όταν στεγνώσουν τις χαράζουμε ελαφρά με ένα κοφτερό μαχαίρι σε τρία σημεία . Προσέχουμε να μην κόψουμε τη σάρκα της ελιάς ως το κουκούτσι.
 Κατόπιν τις βάζουμε σε μια μεγάλη λεκάνη με μπόλικο νερό για να ξεπικρίσουν.
 Αυτό το νερό το αλλάζουμε κάθε μέρα με φρέσκο δροσερό νερό για δέκα μέρες περίπου. Μετά από δέκα μέρες δοκιμάζουμε αν έχουν ξεπικρίσει οι ελιές τόσο όσο εμείς θέλουμε.


 Τώρα είναι ή κατάλληλη στιγμή να φτιάξουμε την άλμη.
 Ανακατεύουμε σε 5 λίτρα νερό, 500 γραμμάρια αλάτι χοντρό θαλασσινό και 500 γραμμάρια ξύδι από κόκκινο κρασί να διαλυθεί το αλάτι.
 Τοποθετούμε τις ελιές σε ένα μεγάλο καθαρό δοχείο με καπάκι που να κλείνει καλά ή σε αποστειρωμένα γυάλινα βάζα.
 Προσθέτουμε την άλμη και περίπου δύο δάχτυλα ελαιόλαδο στο κάθε δοχείο. Το ελαιόλαδο λειτουργεί ως φίλτρο προστασίας από το οξυγόνο και δεν αφήνει να μουχλιάσουν οι ελιές.
 Με 4-5 φύλλα δάφνης και ένα ματσάκι θρούμπι ή ρίγανη στο κάθε βάζο, οι ελιές θα αρωματισθούν ευχάριστα και θα αποτελέσουν ένα θαυμάσιο ορεκτικό-μεζεδάκι για το τραπέζι μας!
 Μπορούμε να τις διατηρήσουμε όπως όλα τα τουρσί σε μέρος σκοτεινό και σκιερό, δίπλα στο βάζο με τις πράσινες ελιές τις τσακιστές.

 Σας εύχομαι καλή επιτυχία!    

                   

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Κόκκινες πιπεριές ψητές ξιδάτες σε βάζο.






Στο μικρό μας μποστάνι ανάμεσα στα κολοκυθάκια και τις ντομάτες υπάρχουν δύο φυτά με βαθυπράσινη φυλλωσιά, που στα κλωνάρια τους κρέμονται μεγάλες κόκκινες πιπεριές!
 Τις  χαίρεται κανείς και τις καμαρώνει έτσι όπως λαμποκοπούν με το φανταχτερό τους χρώμα στις φωτεινές, καλοκαιρινές ακτίνες του ήλιου.
O κήπος με τα λαχανικά είναι το ίδιο όμορφος όπως ο κήπος των λουλουδιών!
 Σήμερα νωρίς το πρωί τις μάζεψα και αποφάσισα να τις φτιάξω ψητές στο φούρνο, για να έχω ένα ορεκτικό – μεζέ γαρνιρισμένο με λαδόξυδο στο βάζο τουρσί, το οποίο μπορεί να συνοδεύσει πιάτα με κρέας ή θαλασσινά.


 Η ξεχωριστή τους γεύση που οφείλεται στο γλυκό καρπό τις πιπεριάς, θα στολίσει το τραπέζι μας και  καλεί ουζάκι ή παγωμένη μπύρα, παρέα με φίλους.

 Θέλετε να μάθετε πώς τις φτιάχνω για να τις απολαύσετε και εσείς;



Υλικά!

Πιπεριές κόκκινες
1 φλιτζάνι ξύδι από κρασί
1 κουταλιά της σούπας αλάτι
ελαιόλαδο


 Κατ’ αρχήν οι πιπεριές πρέπει να είναι πολύ  φρέσκες  χωρίς χτυπήματα. Αφού τις πλύνουμε καλά, τις αφήνουμε να στεγνώσουν.


 Κατόπιν αν θέλουμε στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί στη λαμαρίνα του φούρνου, τις απλώνουμε και ψήνουμε για περίπου 20 λεπτά να δούμε ότι έχουν ροδίσει. Μπορούμε να τις γυρίσουμε και από την άλλη πλευρά να ροδίσουν παντού.


 Όταν τις βγάλουμε από τον φούρνο, τις σκεπάζουμε καλά με το αντικολλητικό χαρτί, αφήνουμε να μείνουν έτσι μέχρι να κρυώσουν κάπως ώστε να μπορούμε να τις πιάσουμε.


 Τραβάμε και βγάζουμε την φλούδα, κατόπιν πετάμε το κοτσάνι και τα σπόρια. 


Αν έχουμε καλό, δυνατό ξύδι από κρασί τις αφήνουμε να μείνουν για 24 ώρες στο ξύδι μαζί με μια κουταλιά αλάτι. 
Αφού περάσουν οι 24 ώρες τις τραβάμε από το ξύδι και τις τοποθετούμε σε γυάλινο αποστειρωμένο βάζο στο οποίο προσθέτουμε ελαιόλαδο μέχρι να τις σκεπάσει.


 Μπορούμε να αρωματίσουμε το ελαιόλαδο με κόκκους πιπεριών, θυμάρι, ρίγανη ή ότι άλλο μας αρέσει. Τα βαζάκια διατηρούνται στο ψυγείο για περίπου ένα μήνα!
 Το ελαιόλαδο έχει την ιδιότητα να πήζει στο ψυγείο γι αυτό καλό είναι όταν τις σερβίρετε να τις βγάλετε πέντε λεπτά πριν από το ψυγείο.

 Σας εύχομαι καλή επιτυχία!                   

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...